Hoort de legende van de Hond van de Baskervilles aan.
Ooit werd 't huis van de Baskervilles bewoond door sir Hugo met die naam.
Een woeste, goddeloze man.
Een boosaardig mens.
Door zijn wrede gedrag had zijn naam in de wijde omtrek een nare bijklank.
- Onze vriend leert vlug. - Zeker.
Hij vloog als een vogel en nu zwemt hij als een vis.
Zullen we hem eens roosteren? Ga 'm halen.
Dat zal 'm leren om het vermaak van zijn heren te veroordelen.
Eruit, jij.
Daar komt ie, sir Hugo.
- De vogel is neergestreken. - Hij is meer een vis op het droge.
Hoe dan ook, hij gaat zingen als een nachtegaal.
- Dus jij keurt mijn geneugten af. - Als 't mijn dochter niet was...
Wees blij dat 'n Baskerville dat kind van jou een blik waardig keurt.
Het spel was al verpest voor het geld was ingelegd.
Niet om me heen dringen, heren.
Ik betaal niet.
Uitbetalen.
Als 't moet, dan moet 't.
Maar niet in goud.
In natura. Met een speeltje dat ik voor mezelf had gehouden.
Akkoord. Waar is dat meisje?
Wie heeft 't over een meisje? Ik weet van geen meisje.
Genoeg. Ik laat u bij haar, voor sir Richard van hartstocht ploft.
Heren, zorg dat er geen gevechten uitbreken in uw kudde met rammen.
Dat kreng is ontsnapt.
Denkt ze dat ze me dit ongestraft kan maken?
Vervloekt.
Nu heb ik haar.
Jij daar, laat de troep los.
En jij, m'n jager bij de deur.
- Ik stuur de honden op haar af. - Dat kan niet.
De honden. Laat de troep los.
- Ik zal haar krijgen. - Dit kunt u niet doen.
Mogen de honden van de hel me grijpen als ik haar niet krijg.
Schiet op. Wat heb je?
Akelige heks.
Sindsdien rustte de vloek van sir Hugo op de Baskervilles
in de vorm van een helhond, die de familie eeuwig onheil zou brengen.
Weest daarom op uw hoede
en mijd het veen in de duistere uren van het kwaad.
Anders zult u zeker de helhond treffen, de Hond van de Baskervilles.
Zo eindigt de legende.
Wat denkt u daarvan, Mr Holmes?
Er zijn veel van dat soort verhalen. Wat is hier zo speciaal aan?
Wat jij, Watson?
Dr Mortimer bedoelt 't vast goed, maar we schieten er weinig mee op.
Ik had gehoopt dat deze feiten u als speurder zouden intrigeren.
Ik heb me kennelijk vergist. Tot ziens.
U bent voor iets belangwekkenders uit Devonshire gekomen.
Het gebeurde in Dartmoor op vrijdag 13 juni.
Wist u het al die tijd al?
Ik weet dat u in Dartmoor woont,
en u hebt de Devon County Chronicle van 14 juni bij u.
Een zaterdagkrant die op donderdag wordt gedrukt. U hebt 'm bewaard.
Voorop staat niets, dus 't gaat om het laatste nieuws.
Er is dus op vrijdag 13 juni iets gebeurd.
Opmerkelijk.
Nauwelijks. Je ogen gebruiken is niet opmerkelijk.
Wilt u ons de feiten vertellen?
Ja, gezien de omstandigheden zal ik dat doen.
Ga uw gang.
Dit is het laatste nieuws: Edelman uit Devonshire dood
Sir Charles Baskerville op Dartmoor gevonden. Misdrijf onwaarschijnlijk.
Het artikel in de volgende editie is uitgebreider. Waar zijn we?
Hier. De dood van sir Charles heeft tot veel verdriet geleid in Grimpen.
Dr Mortimer, een bekende persoon in Devonshire, zei...
Neem me niet kwalijk, maar ik wil alleen de feiten, in uw woorden.
Alstublieft.
Akkoord.
De feiten zijn dat sir Charles twee weken geleden in 't veen is gevonden.
- Door wie? - Door z'n bediende Barrymore.
Z'n vrouw en hij werken in Baskerville Hall.
Hij bracht me direct naar het lichaam.
Waar lag hij precies? Dartmoor is uitgestrekt.
Bij de oude abdij op de heuvel, bij Baskerville Hall.
Waar sir Hugo in de legende is gestorven.
En de omstandigheden waren precies hetzelfde.
Was hij aangevallen? Was z'n keel opengereten?
Z'n lichaam was intact.
Maar z'n gezicht...
Ik heb als arts nog nooit een dode gezien met zo'n blik van angst.
Hij moet letterlijk doodsbang zijn geweest.
Maar hij was alleen.
Vreemd genoeg waren er geen voetafdrukken.
Dat kan niet. Die van u waren er, die van Barrymore en van sir Charles.
Jawel, maar er waren verder geen voetafdrukken.
Feiten dienen helder en correct te zijn. Ga door.
En er was nog iets vreemds.
Hij liep kennelijk op z'n tenen naar Baskerville Hall.
Ik zag alleen teenafdrukken van z'n schoenen. Geen hielsporen.
Ik ben amateurarcheoloog, dus ik let op buitengewone dingen.
U hebt de doodsoorzaak nog niet gemeld. Een hartstilstand neem ik aan.
De doodsoorzaak was arteriosclerose, een aandoening van de kransslagaders.
Een hartkwaal die kan leiden tot een hartstilstand.
Het zit zeker in de familie. Alle Baskervilles lijden er aan.
- Is er een erfgenaam? - Sir Henry Baskerville.
Hij komt vanavond vanuit Johannesburg in Londen aan.
Waarom komt u naar mij terwijl u toch denkt dat ik u niet kan helpen?
- Ik weet niet wat u bedoelt. - Ik denk het wel.
Pardon.
Sir Charles is een natuurlijke dood gestorven, al suggereert u
dat het die Hond van de Baskervilles is geweest.
Gelooft u die legende?
Er is zoveel dat we niet doorgronden.
Bezoekt u dan 'n geestelijke. Ik heb geen invloed op de duistere machten.
Ik hoopte dat u sir Henry voor gevaar kon behoeden.
Als er een vloek op de familie rust, werkt die in Londen ook wel.
- Waar logeert hij? - In het Northumberland Hotel.
Gaat u 't onderzoeken?
Dat zei ik niet. Ik ben zeer druk.
Ik smeek 't u. Het gaat om leven en dood.
Het kan geen kwaad om hem op te zoeken.
Morgen om 10 uur in het hotel?
Dat schikt uitstekend.
Dank u.
U zult merken dat ik u royaal zal belonen.
Ik hanteer een vast tarief.
Dat wijzig ik niet, tenzij ik het in z'n geheel kwijtscheld. Tot ziens.
- Dank u, dokter. - Tot uw dienst, dokter.
Tot ziens, Dr Watson.
Je blijft me telkens weer verbazen.
Eerst breek je 'm af en dan ga je 'm helpen.
Je kent me. Ik moest 'm lek prikken om er iets zinnigs uit te krijgen.
Ik heb niks zinnigs gehoord. Vanwaar al die moeite?
Er was wel iets. Heb je 'm niets vreemds horen zeggen?
Het enige was dat sir Charles op z'n tenen uit Dartmoor wegliep.
Heel goed. Maar hij liep niet op z'n tenen. Hij rende.
Hij rende voor z'n leven. Tot z'n hart 't begaf.
Regel een grote kaart van Dartmoor. Ik ga tabak zoeken.
Dit lijkt me een twee-pijpszaak.
Kom verder.
Zijn jullie er eindelijk?
- Hebben we u laten wachten? - Ik heb 20 minuten geleden geroepen.
Ik ben bang dat u zich vergist.
Ja, ik had nooit dit hotel moeten nemen.
Hoe zit het met m'n andere schoen?
Ik heb ze gisteravond allebei voor de deur gezet.
De kruier, de meid, de schoenenpoetser, niemand waar de andere is.
U bent de chef. Wat doet u met al uw schoenen?
Ik ben laat. Die dekselse paardenkoetsen.
Dus u hebt al kennisgemaakt. Dan komen we terzake.
We hebben ons nog niet kunnen voorstellen.
Excuseer. Mag ik?
Sir Henry, dit is Sherlock Holmes. Dr Watson. Sir Henry Baskerville.
Je bent aan de late kant. Ik heb al een flinke bok geschoten.
Heren, mijn verontschuldigingen.
Hoe maakt u het?
- Neemt u mij niet kwalijk. - Het is begrijpelijk.
Ja, ik hoop dat die schoen snel weer boven water komt.
Ik ook. Ik kan me indenken dat iemand een paar schoenen steelt, maar één...
- Gaat u zitten. - Dank u.
Heeft Dr Mortimer u uitgelegd waarom hij ons ontboden heeft?
Zeker, en naar mijn mening is hij wat overhaast te werk gegaan.
Hij had vast het beste met u voor. Heeft hij u de legende verteld?
Ja, maar dat is allemaal oudewijvenpraat.
Een man naar mijn hart.
Gaat u Baskerville Hall betrekken?
Daar heb ik lang naar uitgekeken. Niets houdt me tegen.
- Dat begrijpt u toch wel? - Zeker.
Het landgoed is vast een fortuin waard. Hoeveel?
Mag ik zo vrij zijn om zoiets persoonlijks te vragen?
Als alles afgehandeld is ongeveer een miljoen pond.
Heeft sir Charles nog iets aan anderen nagelaten?
Duizend pond aan de Barrymores wat ik nogal royaal vond.
- Ik heb iets gekregen. - Hoeveel?
Is dit echt nodig?
- Anders had ik 't niet gevraagd. - Goed dan.
Hij heeft me 40.000 pond nagelaten. Maar ik was zijn beste vriend.
Was er verder geen familie?
Sir Henry is de laatste Baskerville. Daarom kom ik voor zijn belangen op.
Heel verstandig.
Maar u moet beslist niet alleen naar Devonshire gaan.
Dat is geregeld. Dr Mortimer gaat mee.
Hij moet zijn praktijk ook doen.
Ik kan wel op mezelf passen.
Ik vermoed dat u in levensgevaar bent.
Als u 't zo belangrijk vindt, kunt u vandaag nog mee naar Dartmoor.
U kunt nog pakken voordat de trein vertrekt.
Ik kan op z'n vroegst aan het eind van de week weg.
Watson, jij bent momenteel toch vrij?
Ja, dat klopt. Als je me geschikt vindt.
Je bent er geknipt voor. Geregeld. We houden per telegram contact.
Ik zie niet snel gevaar, maar ik druk u nu één ding op het hart:
Ga onder geen beding in het donker alleen het veen in.
Goed, ik zal me voorlopig aan uw advies houden.
Maar ik vind eigenlijk niet dat ik een detective nodig heb.
Tenzij ik er m'n laars mee terugkrijg.
Blijf doodstil staan, als uw leven u lief is.
Draai uw hoofd weg. Voorzichtig.
Het gaat niet.
Het moet.
- Laat mij maar. - Zorg voor hem.
Cognac, snel.
Alstublieft.
Wat een vreselijk beest.
Dat was op het nippertje. We moeten constant op onze hoede zijn.
Denkt u dat dat beest daar met opzet in is gedaan?
Het kwaad neemt vele vormen aan.
Denk daaraan in Baskerville Hall.
Doe wat in de legende staat
en mijd het veen in de duistere uren van het kwaad.
- Zullen we je naar het dorp brengen? - Het is niet ver lopen door 't veen.
- U kunt beter met ons meegaan. - Jou werd niets gevraagd.
Goed, laat dan maar uw keel afsnijden.
- Waar heb je 't over? - Er is iemand ontsnapt.
- Wanneer? - Eergisteravond. Ene Selden.
- Een onguur type in alle opzichten. - Wat is er?
U bent daar niet van op de hoogte.
Er staat een grote gevangenis 10 kilometer verderop.
Er is een gevangene uitgebroken.
Ik herinner me die zaak. Hij heeft een paar publieke vrouwen vermoord.
Dan krijg je toch de galg?
Men zei dat hij krankzinnig was, dus kreeg hij levenslang.
Met ontsnappen schiet hij niks op.
Straks sterft hij van de honger. Of nog erger.
Hoe bedoel je dat?
Niks. Ik zeg maar wat.
We brengen je wel. Hij kan overal zijn.
Laat mij maar. Ik kan wel op mezelf passen. Tot ziens.
Een vloek op de familie. Onheil en dood voor zijn nazaten.
Dat heeft hij nagelaten.
Hij heeft heel wat te verantwoorden.
En dit?
Dat was ook een portret van sir Hugo. Het is onlangs verdwenen.
- Gestolen? - Midden in de nacht.
Is er werk van gemaakt?
Uw oom heeft de politie in Exeter ingeschakeld, maar zonder resultaat.
Eén portret van die schurk is genoeg.
Wat jij, Watson?
Je glas is leeg. Je vindt dat gezeur over mijn familie vast niks.
- Ik ben een vreselijke gastheer. - Nee, ik vind 't boeiend.
Echt? Dat is erg aardig van je.
Barrymore, heffen jij en je vrouw het glas met mij?
Erg aardig van u.
Op mijn eerste dag in Baskerville Hall.
En op mijn stellige overtuiging dat de vloek slechts een legende is.
En dat de hond geen angst meer zal zaaien in het veen.
Neemt u 't mijn vrouw niet kwalijk.
Ze is erg uit haar doen sinds de dood van sir Charles.
Dat is vervelend. Kun jij haar niets kalmerends geven?
Natuurlijk.
Je noemde de dood van sir Charles. Kun je er iets meer over vertellen?
Jij hebt 'm toch gevonden?
Dat klopt. Het was vreselijk.
Ik heb nog nooit zo'n ijzingwekkende blik gezien.
Je hebt 'm bij de oude abdij gevonden, begrijp ik.
Waarom ben je daar gaan zoeken?
Ik was op weg om Dr Mortimer te vertellen dat hij weg was
en toen zag ik sir Charles daar liggen.
Maar waarom ben je dan door het veen gelopen?
Ik heb op de kaart gekeken.
Je had beter met 't rijtuig over de weg kunnen gaan.
Door het veen snij je een stuk af.
Ben je door 't veen gegaan omdat je half dacht dat sir Charles daar lag?
Vanwege de legende?
Je kent de legende van de Hond van de Baskervilles.
Geloof je erin?
Geloof je echt dat daar ergens een beest rondloopt?
Ik weet niet wat ik moet geloven.
Ik weet alleen dat ik 'm gehoord heb.
Ik heb z'n gehuil gehoord de dag voor sir Charles stierf
en zo'n geluid wil ik nooit meer horen.
- Kan ik u helpen? - Nee, dank u.
Hij is weg. Die had ik mooi kunnen gebruiken.
Een prachtige Coleoptera scabus. Die verzamel ik.
- Nee, maar. Sir Henry. - Zeker.
De Baskerville-mond.
Ik zou u overal herkennen. Frankland is de naam.
Bisschop van de Outer lsles, voor wat ze waard zijn.
Aangenaam. Komt u binnen?
Wat geweldig dat er weer een nieuwe eigenaar is in Baskerville Hall.
Zo bedoelde ik het niet helemaal.
Arme sir Charles. Het was een geweldige kerel.
- Kende u m'n oom? - We waren dikke vrienden.
Hoe vaak sir Charles en ik niet over het leven hebben gepraat.
Bij een glaasje sherry.
Misschien wilt u nu wel een glaasje sherry.
Nu u het er zo over hebt, zou ik best een glaasje lusten.
Ik zag bisschop Frankland aan komen rijden.
Nog steeds de ouwe trouwe bediende?
Dank je.
- Wilt u ook? - Nee, dank je.
De beste sherry in Devon, zeg ik altijd. Sir Charles was een genieter.
Hij genoot ook van aantrekkelijke schepsels.
Ja, hij had wel kijk op de vrouwtjes.
Arme drommel. Hij ruste in vrede.
Een groot verlies.
Eigenlijk lust ik nog wel een glaasje.
Watson, jij kent de bisschop nog niet.
Hoe maakt u het?
Watson, zegt u? Ik kende een Watson op Capri.
Een beruchte souteneur. Aardige kerel. Familie?
Niet dat ik weet, maar het zou natuurlijk kunnen.
Komt u de nieuwe heer des huizes keuren?
Dat lijkt me niet nodig. Wat kwam ik ook weer doen?
- O, ja. De vlooienmarkt. - Wat is dat?
Dat is een lokaal gebruik.
Een verkoop van prullaria. Hebt u misschien iets over?
Een tafelkleedje, een kostuum of wat oud tafelzilver?
- Ik zal 't Mrs Barrymore vragen. - Erg aardig van u.
Mag ik u 't adres geven waar u het naartoe kunt laten sturen?
We zouden u zeer erkentelijk zijn als u 't hierheen kon laten sturen.
Ik verontschuldig me niet voor de omgeving. Het is er best mooi.
Alles wat groeit en bloeit.
Ik ga naar het dorp om instructies af te geven bij het postkantoor.
Excuseert u mij.
Ik wil u graag een lift geven, maar ik moet nog met sir Henry babbelen.
U mag de verkoop openen en de mooiste moeder met kind kiezen.
Die goeie ouwe sir Charles vond dat prachtig.
Ik weet nog dat een van de baby's een keer over...
Hemeltjelief.
Sir Henry mag onder geen beding alleen in het donker 't veen in.
Stop. Blijf staan waar u staat.
Ik zei: Blijf staan.
- Waarom gebruikt u zo'n wrede val? - Een mens moet leven.
Je kunt dieren ook pijnloos doden. Neem een geweer.
Patronen kosten geld. Er schiet maar weinig over in 't veen, sir Henry.
U vergist zich. Ik heet Watson, ik logeer op Baskerville Hall.
Bij sir Henry?
Zeg maar dat z'n buurman kennis wil maken.
Ik bewerk de lagere gronden bij het huis nu een jaar. Het is arme grond.
- Hoe heet 't? - Stapleton.
Ik zal het doorgeven.
Kunt u zeggen hoe ik bij Baskerville Hall kom? Ik ben verdwaald.
Hou rechts aan bij de splitsing.
Blijf op het pad, anders komt u in het Grimpen-moeras.
Daar komt u nooit meer uit.
Goedemorgen.
Kom ik zo bij Baskerville Hall?
Het pad houdt op.
Pas op. Daar is moeras.
Zeg...
Cecile, kom terug.
Hou vast.
Je komt als ik roep. Haal de wagen en zet 'm zo dicht mogelijk bij.
Doe wat ik zeg.
Ik had gezegd dat u moest uitkijken.
- Wie is dat meisje? - M'n dochter.
Het veen is niks voor een meisje.
- Waarom was ze zo bang? - Er is een gevangene ontsnapt.
Ik help u naar de wagen. Kijk goed waar ik loop.
Dank u. Zal ik u meteen aan sir Henry voorstellen?
Waarom ook niet.
En Miss Stapleton? Wil zij ook mee naar binnen?
Zij blijft hier wachten.
Goed dan. Goedemorgen, Miss Stapleton.
Hallo. De nieuwe eigenaar is niet thuis.
Ga weg.
Ik heb me nog niet voorgesteld. Henry Baskerville.
Ga alstublieft weg.
M'n vader komt straks naar buiten.
Is hij binnen? Dan gaan wij ook.
Niet doen.
Zeg, wacht eens even.
- Laat me met rust. - Wacht even. Rustig maar.
Waarom ren je nou weg? Ik heb je niets gedaan.
- M'n vader. - Wat is er met hem?
- Straks ziet hij ons. - Wat is daarmee?
Mag ik nu weg?
Waar zat je?
Zeg op.
- Goedemorgen. - Sir Henry Baskerville, nietwaar?
Aangenaam, ik ben Stapleton. Welkom in Dartmoor.
De boerderij is van mij. Komt u maar eens langs.
We moeten weer verder.
Een goede dag gewenst.
Hier.
Doe die kaars heen en weer. Snel.
Ik zag een licht in het veen toen je die kaars pakte.
lemand in het veen seint naar het huis. Kom mee.
Wat er ook gebeurt, u moet bij mij blijven.
- We zitten op de goede lijn. - We zijn nog te ver.
Blijf bij me. Als u links gaat, komt u in het moeras.
Kom naar buiten. We zijn gewapend.
Ze zijn weg.
Ze hebben ons vast gehoord.
Kom mee. Het kan nog.
Stil. Luister. Hij zit daar ergens.
Wat was dat?
M'n hart.
Neem hier een slok van.
Kunt u terug lopen als ik u help?
Ik zal 't proberen.
Dat bepaal ik. Ik stel voor dat u rust neemt. Goedenavond.
Ik weet niet waarom u mij hebt laten komen.
Als arts bent u even kundig als ik.
Stelt u dezelfde diagnose?
Hij heeft dezelfde kwaal als z'n oom. Erfelijk, maar minder vergevorderd.
Toch wil ik graag dat u bij 'm blijft tot ik terug ben.
M'n nachtrust is toch al verpest. Ik zie alleen de noodzaak niet.
Ik zou 't op prijs stellen. Ik moet echt terug naar 't veen.
Goed, ik blijf wel.
Waarom heb je sir Henry alleen gelaten?
- Dr Mortimer is bij hem. - En verder?
De Barrymores.
Mooi. Hopelijk heb ik je niet laten schrikken. Fijn dat je er bent.
- Het is hier nogal eenzaam. - Hoelang ben je al in Devon?
Vier uur en 52 minuten korter dan jij. Ik had een trein later.
En je telegram dan?
Dat had ik van tevoren geschreven.
Dus jou zag ik staan. Je had wel kunnen zeggen wat je van plan was.
Ik wilde 't geheim houden. En jij had me tegengehouden.
- Ik moest Selden zoeken. - Die gevangene? Gekkenwerk.
- Maar wel doeltreffend. - Hoe wist je dat hij in 't veen zat?
Uit de krant. Het was breed uitgemeten. Had je 't niet gezien?
Hij heeft verteld wat hij heeft gezien.
Wat heeft hij dan verteld?
Het kwaad is hier sterker dan ik ooit heb meegemaakt.
Ik snap nog steeds niet...
Mortimers rijtuig is weg.
Heb je gezegd dat hij bij sir Henry moest blijven?
Welke kant op? In hemelsnaam.
Te laat. We zijn te laat.
Pas op. Het is hier verraderlijk.
We gaan hulp halen en nemen dan het lichaam mee.
Het is mijn schuld. Ik vergeef het mezelf nooit.
Ik had 'm gewaarschuwd. Waarom ging hij alleen 't veen in?
De laatste der Baskervilles.
Z'n lot lag in onze handen.
Ik rust niet voor ik dat ding te gronde heb gericht.
Jij bent Barrymore zeker.
Ik wil over vijf minuten een wagen met een ladder, touw en lantaarns.
Begrepen? Mooi. Waar is je kamer?
- Hierheen. - En verzorg deze even.
Uitstekend, meneer.
Ik heb stevige schoenen en een zware mantel nodig.
En toch, als ik sir Henry niet alleen had gelaten...
We moeten 'm wreken, niet om 'm rouwen.
Wie is daar?
Holmes, sinds wanneer bent u hier? Ik ben blij dat ik u zie.
Ik ben zeker zo blij om u weer te zien.
Wie was die arme drommel die in mijn plaats is omgekomen?
Ik vermoed die gevangene, Selden.
Zelfs voor een moordenaar een vreselijke dood.
Maar de vloek rust toch op de Baskervilles?
Selden droeg uw kostuum. Hoe komt hij daaraan?
- Hij heeft 't zeker gestolen. - Niet waarschijnlijk.
Waarom is Dr Mortimer weggegaan? Hij zou blijven tot ik terug was.
Een onzinnige ruzie. Hij zeverde over de dood van m'n oom en over de vloek.
Ik zei dat hij zich erbuiten moest houden.
Ik zou 'm graag eens spreken.
- Is er nog iets van uw dienst? - Wat mij betreft niet.
Heb je een kamer voor Mr Holmes?
Hebt u die ladder en dat touw nog nodig?
Nu niet. Maar morgenochtend wel, en jouw hulp ook.
Uitstekend, meneer.
Is die kamer boven aan het eind van de gang onlangs nog gebruikt?
De laatste tijd niet meer.
Juist. Er staat daar een brandende kaars bij het raam.
Wil je die uitmaken? Hij dient geen enkel doel.
Uitstekend, meneer.
En nu, met uw welnemen, naar bed.
We kunnen wel wat slaap gebruiken.
Dit is sir Hugo Baskerville, de aanstichter van alle ellende.
- Inderdaad. Hoe weet u dat? - Bepaalde trekken zijn onmiskenbaar.
Waar is dit portret?
Dat weet niemand. Het is onlangs verdwenen.
Natuurlijk, dat is logisch. Dom van me.
Welterusten.
Vreemd. Er is niets te zien.
Ik zou zweren dat het hier was.
Het is zeker meer hierheen.
Je hebt gelijk. Hier was het. Kijk eens.
Hier is nog een spoor.
En nog een.
Je kunt zien waar ze heen leiden.
Laat Perkins de wagen naar de abdij rijden. Jij komt mee.
Hier vinden we het lichaam niet.
Wat is hier gebeurd?
Het Baskerville-wapen staat in het heft.
Net wat ik dacht. Selden.
Z'n lichaam is verminkt.
Er heeft hier een weerzinwekkende rite plaatsgevonden.
Hoe diep kan een mens zinken.
Welk mens is tot zoiets in staat?
Dat is precies wat ik wil uitzoeken.
- Had u gebeld? - Ja, gaat u zitten.
- Ik blijf wel staan. - Zoals u wilt.
Ik wil u en uw man een paar vragen stellen.
- Hoelang bent u getrouwd? - Dat zal bijna vijf jaar zijn.
- Klopt dat, Miss Selden? - We zijn ongeveer...
Gaat u zitten.
Uw meisjesnaam is Selden. De voortvluchtige was uw broer.
- Hoe wist u dat? - Dat heeft uw broer me verteld.
- Hij is dood, hê? - Ik vrees van wel.
- Hoe is het gebeurd? - U gaf Selden kleren van sir Henry.
Iemand, of iets, heeft uw broer voor sir Henry aangezien.
Ik heb 'm die kleren gegeven. Sir Henry had ze voor de verkoop bedoeld.
Maar waarom moesten zij ze hebben? M'n broer verkommerde in 't veen.
Ik weet dat hij slecht was. Maar hij was ziek en hij was toch mijn broer.
Je laat een dierbare daar geen honger en kou lijden.
Ik begrijp 't.
Hij vertelde me nog dat hij zich nooit levend zou laten vangen.
Kom maar, schat.
Arm mens.
Toen sir Henry en ik er waren, kon ze 'm moeilijk eten brengen.
Ze spraken af dat een kaars voor het raam het sein "veilig" was.
Het helpen van een voortvluchtige is toch strafbaar?
Jawel, maar ik heb de plaatselijke politie tevredengesteld.
Wat gaat er nu gebeuren?
Alles wat groeit en bloeit, alle schepselen, groot en klein.
Vallen tarantula's daar ook onder?
- Er is een meneer voor u. - Mooi zo. Dat komt goed uit.
Het lukt nog steeds niet. Wilt u eens kijken?
Het lijkt mij dat deze kolderschijf niet goed afgesteld staat.
Als u die nok een haartje afvijlt, scheelt dat misschien al genoeg.
- Of misschien een ring. - Grafietvet.
Natuurlijk.
Dat heb ik wel. Nooit aan gedacht.
Mag ik even?
Wat dom van me.
Alstublieft, voor uw vingers.
Eens even kijken.
Geweldig.
Dat heeft geholpen.
Ik wou dat Mrs Goodlippe van die ramen afbleef. Geeft niet.
Neem een glaasje sherry.
Ach, wat wijn voor de spijsvertering. Het staat in de bijbel.
Het is heerlijk. Wat kost het, plus de reis vanuit Exeter?
U ziet me voor een ander aan.
Alleen iemand van Warburton & Crawley kan zo'n probleem oplossen.
Ik ben niet van Warburton & Crawley.
Ik ben Sherlock Holmes. Ik logeer bij sir Henry.
De beste detective van het land.
Die zaak van de vervalsing in Bermondsey was groots.
U bent een vooraanstaand entomoloog.
Hebt u van me gehoord? Ik voel me gevleid.
Regent's Park Zoo ziet u als expert op het gebied van zeldzame spinnen.
Daarom ben ik hier ook. De soort van het geslacht Theraphosa.
Tarantula. Lieve hemel.
Iedereen vraagt de laatste tijd naar tarantula's.
Ik kan u helaas niet helpen op dat terrein.
Zeer spijtig. Ik heb er namelijk een gevonden.
Gevonden? Werkelijk waar?
Dood, gelukkig.
Jammer. Waar hebt u 'm gevonden? Ergens in het dorp, neem ik aan.
- In Londen. - Daar helemaal?
Het was de spin die u kwijt was.
Onmogelijk. Veel te ver weg. lk...
Beweert u dat ik een spin kwijt ben?
Ik vrees van wel. Dat is toch zo?
U bent de spin kwijt die London Zoo vijf dagen terug opgestuurd had.
- Hebt u interesse voor vlinders? - Eerwaarde, ik meen het.
Helpt het als ik zeg dat ik net als u tegen het kwaad strijd?
Welaan, ik ben inderdaad een tarantula kwijt.
Sinds donderdag. Ik was doodongerust. Ze zijn gevaarlijk.
Dat heb ik begrepen. Maar de spin is nu dood.
Ik wil graag een correct antwoord.
Wie zijn er bij u geweest op de dag dat de tarantula verdween?
Dat is lastig, want donderdag is mijn thuisdag.
Dan komt iedereen langs voor 'n sherry en 'n praatje.
Eens kijken. Mrs Smythe was er. Arm mens. Drinkt.
Dr Mortimer voor de lunch. Die goeie Mortimer, wat praat die man.
De Stapletons op de thee.
De man over de houtworm in de klokkentoren.
Boeiende schepsels. Maar de kerk zit er vol mee.
- Dat spijt me. Hoe heet hij? - Smith, geloof ik.
- Verder niemand? - Donderdag? Nee.
Meer hoef ik niet te weten. U bent erg behulpzaam geweest.
Bedankt voor uw hulp met m'n telescoop.
Een bijzonder instrument. Wat je al niet door een telescoop kunt zien.
Wat gebeurt er allemaal in de wereld?
Daar is sir Henry. Waar gaat die heen?
Nee, maar. Dit is zeer interessant.
Kom eens kijken. Kom dan.
Hij is weg.
Is er iemand thuis?
Mr Stapleton?
Wat doet u hier?
Neem me niet kwalijk, maar ik heb geklopt.
- Ik kom voor je vader. - Die is naar Baskerville Hall.
O, ja? Mag ik vragen waarom?
Om u en uw vrienden te eten te vragen.
Dat is erg aardig van hem.
- Wilt u een glaasje cider? - Dank je wel. Heel graag.
Hoe laat worden we verwacht?
Dus u komt?
Ik kijk ernaar uit.
Het is anders dan Baskerville Hall.
Ik heb niet altijd in Baskerville Hall gewoond.
Je hebt een leuk huis.
Dit is mijn huis niet. Spanje is mijn thuis.
Op die foto staan mijn ouders.
M'n moeder was een sterke vrouw.
Een sterke Spaanse. Ze wilde voor geen goud in Engeland wonen.
Ze was in Spanje geboren en daar zou ze sterven, zei ze. En dat gebeurde.
We vertrokken naar Engeland.
M'n vader gaf al ons spaargeld uit om herenboer te worden in z'n eigen land.
Maar hij heeft slechte grond gekocht. Het geld is weg.
We hebben een spreekwoord.
Onkruid vergaat niet.
We leven nog.
- Denk je wel eens aan teruggaan? - Ik doe niet anders.
Maar m'n vader is te trots om z'n verlies te erkennen. Trots. Hierop.
En dus zitten we hier in het veen in de mist.
- Je bent vast erg eenzaam. - lnderdaad.
Als je arm bent, wil niemand je kennen.
Ik wil je graag kennen, Cecile.
Waarom liep je gisteren weg toen we elkaar net hadden ontmoet?
Waarom gaf je me een kus?
Waarom?
Ik weet het niet.
Zeg het dan.
Kom je vanavond? Naar het huis?
Dan lopen we terug door het veen.
Als je dat wilt.
We hebben elkaar kennelijk net misgelopen.
U kwam zeker over de boerderij praten.
U hebt cider. Mooi. Haal voor mij ook een kroes.
Schiet op. Gaat u zitten.
Ik vroeg me af of u en uw gasten vanavond bij ons wilden komen eten.
Ik hoorde 't van uw dochter.
Met genoegen. En Mr Holmes en Dr Watson ook.
Mooi. We krijgen anders nooit bezoek.
Op uw gezondheid.
Hoe weet je dat iemand een spin van de bisschop
in sir Henry's kamer heeft gezet? Misschien zat ie in z'n bagage.
Heel eenvoudig, Watson. Er zijn geen tarantula's in Zuid-Afrika.
- De dader wist dat niet. - Precies.
Hij wist wanneer sir Henry aankwam en waar hij verbleef.
Hij wist veel over de Baskervilles.
De beet van een tarantula is niet altijd fataal.
- Maar bij iemand met 'n zwak hart... - Dus is het iemand uit de streek.
Er is een prima treinverbinding met Londen.
Na sir Charles' dood valt 't minder op als sir Henry in Londen sterft.
- Ik was sir Charles bijna vergeten. - Maar goed dat ik eraan denk.
Sir Henry erfde 't meest van sir Charles. Heeft hij 'm dan vermoord?
Een miljoen pond is verleidelijk. In zo'n zaak is iedereen verdacht.
Alleen Dr Mortimer wist waar sir Henry verbleef in Londen.
En wanneer hij aankwam.
Het stond vast ook in The London Times.
En die legende over de helhond? We hebben zijn gruwelen gezien.
Watson, je brengt me op een idee. Geef die kaart eens.
Selden zwoer dat het gehuil uit de diepten der aarde kwam.
Even kijken.
Wat ben ik dwaas. Ik had dat allang moeten zien.
Barrymore zei al dat u eraan kwam.
Het werd tijd, gezien het lot van die ontsnapte gevangene.
Zeer betreurenswaardig.
Vind ik niet. Zo'n man verdient niet beter.
Ik kwam langs om de familiebezittingen te bekijken.
Volgens mij verdoe ik mijn tijd.
Ik vind sir Henry werkelijk onuitstaanbaar.
U had gisteravond onenigheid met hem.
Die man was regelrecht onbeschoft.
Dus liet u 'm alleen terwijl hij in gevaar was?
U zou bij hem blijven tot ik terug was.
Ik laat me niet beledigen door degene die ik moet beschermen.
En ik had 't alleen over de legende.
Daar hebt u 't graag over, hê?
U hebt de legende ontdekt, niet?
Mr Holmes, ik heb u benaderd om de belangen van sir Henry te beschermen.
M'n mensenkennis heeft me voor het eerst in de steek gelaten.
- Geef de zaak op en... - Dat doe ik nooit.
Laten we nu niet tegen elkaar uitvallen.
Ik heb uw hulp nodig, helaas.
U weet veel van de geografie en de geschiedenis van het district.
Men ziet mij als autoriteit.
Er staat een oude tinmijn op de kaart. Bestaat die nog?
Ik geloof het wel. Maar hij is al jaren verlaten.
Deze kaart is vast achterhaald. Kunt u me de ingang laten zien?
Waarom in hemelsnaam?
Kunt u dat?
Ik ben bang van niet. Ik ben er jaren niet geweest.
Maar die mijn ligt onder Stapletons grond.
Als hij meehelpt, komt u dan ook mee?
U kunt maar beter bij die mijn wegblijven.
De schachten verkeren in slechte staat.
Hoe weet u dat als u er al jaren niet geweest bent?
Elke onderaardse gang is gevaarlijk zonder onderhoud.
Toch moet ik er kijken. Gaat u mee? Als archeoloog bent u onmisbaar.
- Als u 't per se wilt, moet ik wel. - Beste man.
- Wat moet ik doen? - Alles toelichten.
Je vindt vreemde zaken in het veen. Dit, bijvoorbeeld.
- Hoe komt u daaraan? - Interessant, niet?
Weet u hoe oud het is?
Ik weet 't niet. Van rond 1700, schat ik.
- Uit 1740. En hoe oud is dat bloed? - Geen idee.
Ik zal 't u zeggen. Minder dan tien uur.
Weet u nog meer te vertellen over dat wapen?
Gezien uw kennis van de legende zult u dat wel weten.
Met deze dolk heeft sir Hugo het meisje vermoord.
En onlangs is hij gebruikt bij een duivelse ceremonie.
We zijn allemaal veilig beneden.
Goed, ik blijf hier wachten.
Het zal niet zo lang duren.
Blijf eerst maar dicht achter mij.
Kijk uit, het is hier erg glad.
Het moeraswater sijpelt naar beneden.
Niet aankomen. Straks stort alles in.
Het is hier veel te gevaarlijk.
Wat denkt u hier te vinden?
Wat vind je zoal onder de grond? Botten, misschien?
Dit is gevaarlijk. Loopt u maar door, Mr Holmes. Wij blokkeren de wielen.
Alstublieft.
We hoeven niet meer verder. Ik heb gevonden wat ik zocht.
Niet gelukt?
Laat de lantaarns daar maar.
We moeten hulp halen in het dorp.
Dat heeft geen zin. Er ligt een ton aan puin voor die tunnel.
We moeten 't proberen.
U moet berusten in het feit dat er geen hoop meer is.
- Vindt u niet? - U weet er net zoveel van als ik.
We hebben al twee uur geen geluid meer gehoord.
Omdat dat puin ervoor ligt. Maar hij kan nog wel in leven zijn.
Er komt genoeg zuurstof via de ventilatieschachten.
Kunnen we daar dan niet door?
Ik denk niet dat iemand die schachten nog weet.
Dan moeten we zoeken. Breng ons direct terug naar het pad.
Ik had 'm gewaarschuwd. Je hebt me toch gehoord?
- Er is nog een kans. - Een goede kans.
Ik zit al tien minuten te wachten.
- Goddank, je leeft nog. - Hoe bent u eruit gekomen? Geweldig.
Kunnen we terug naar het huis als het applaus geluwd is?
M'n been doet zeer, ik heb het koud en ik heb honger.
Zever toch niet zo.
Als ik niet wist dat er meer ingangen waren, was ik nooit gegaan.
- Voor zo'n stom oud runderbot. - Het is niet oud. lntegendeel.
Geen gemaar. Wil je even mijn tabak pakken?
- Waar ligt 't? - In de rechter bovenla.
Een nieuw blik.
- Ik zie het niet. - In de rechter bovenla.
- Daar zoek ik ook. - Ligt ie er niet?
Dat zeg ik toch?
- O, hier. - Wacht even.
Ik heb 'm vanochtend opgeborgen.
Is de onderste la met de dolk nog op slot?
Het slot is geforceerd.
De dolk is verdwenen.
- Hoe is het met uw been? - Niet zo best.
Dat spijt me. Stapleton heeft ons voor vanavond te eten gevraagd.
- O ja? - Ik vond het erg aardig van hem.
- U hebt er zeker weinig zin in. - Dat is juist.
Ze zullen 't vast erg jammer vinden. En Cecile wacht beneden op me.
Maar ik ga natuurlijk niet zonder u.
Sir Henry, als u ons graag mee had gewild, had u 't wel eerder gezegd.
- Pardon? - Uw boerenvrienden wachten.
- Dat bevalt me niet. - Uw gezelschap bevalt mij niet.
Ik had gedacht dat u waardiger vrienden had.
Eet smakelijk van de konijnenpastei.
Mr Holmes, ik waardeer het zeer dat u mij hier komt helpen.
Maar ik wijs u er wel op dat u hier ook te gast bent.
Goedenavond.
- Ik vind dat je wel iets... - Bazel toch niet zo.
Ik deed met opzet onbeschoft. Ik wou dat hij zonder ons ging.
De dolk is weg. Dat betekent dat sir Henry vanavond dood moet.
Lukt het echt wel met je been?
Het moet wel, als ik de vloek wil opheffen.
Je weet iets over dat portret dat ik nooit heb gezien.
De handen. Dat portret is gestolen omdat de handen te zien waren.
Barrymore bevestigde m'n vermoedens. Sir Hugo's vingers hadden vliezen.
Precies. Stapleton.
Onwettige afstammeling van sir Hugo, de erfgenaam.
- Hierheen. - De boerderij is die kant op.
Monster.
Je vond al dat 't makkelijk ging, hê?
Er waren er meer van je familie die dat dachten.
En dat moesten ze met de dood bekopen.
Ken je de legende nog?
Sir Hugo is hier doodgegaan.
Z'n keel was eruit gerukt om een meisje.
Sir Charles, je liefste oom, is hier ook doodgegaan, hê?
Omdat hij mij wilde, net als jij.
Omdat hij zo graag een vrouw wilde dat hij me hier alleen heen bracht.
Ondanks de Hond van de Baskervilles.
Hij stierf krijsend.
Dat weet ik. Ik heb 't gezien.
En nu ben jij hier. Alleen.
In het donker. Je begrijpt het niet, hé?
Nou, ik ben ook een Baskerville. Nazaat van sir Hugo.
Nazaat van hen die in armoe stierven terwijl jullie de macht hadden.
We hebben op dit moment gewacht, mijn vader en ik.
Nu is onze tijd gekomen, en die van jou ook.
De vloek van de hond rust op jou.
Ze komt niet ver. Zorg voor sir Henry.
De hond is dood. U moet even kijken.
Het is beter van wel.
U hebt niets meer te vrezen.
Eén mijngang loopt hierheen. Dat zag ik toen Stapleton me wilde doden.
Met dit masker moest hij enger lijken.
Hij werd weken zonder eten in de mijn gezet en dan kreeg hij 'n reukspoor.
Ze moesten die hond iets geven dat van u was.
We moeten sir Henry thuisbrengen. Hebt u een mantel?
Pak jij 'm even?
De vloek heeft z'n laatste slachtoffer geëist.
De Hond van de Baskervilles is voorgoed verdwenen.
Ik heb genoeg geleden onder mijn beruchte voorvader.
Ik stuur u het gestolen portret, dat bij Stapleton lag, als aandenken.
Hopelijk aanvaardt u die. En de bijgesloten cheque van... Erg royaal.
Straks moet jij sir Henry schrijven dat ik beide geschenken aanneem.
Wanneer begon je te vermoeden hoe deze zaak in elkaar zat?
Ja, dat het om een echte hond ging en niet om een legendarisch wezen.
Toen sir Henry z'n schoen kwijt was, kwam ik op het spoor.
Toen al. Ongelooflijk.
Heel eenvoudig, beste Watson.
Cakeje?